Niedobory magnezu: przyczyny i skutki

Na niedobory magnezu cierpieć mogą osoby w różnym wieku, chociaż najczęściej problem dotyka osób dorosłych, zwłaszcza starszych i leczących się na różne choroby, zwłaszcza układu krwionośnego i samego serca. Przewlekłe przypadki niedoborów, które mogą prowadzić do uszkodzenia kośćca i mięśni oraz do niedorozwoju dzieci, w rozwiniętych krajach w zasadzie nie występują, ale przejściowe niedobory niestety są już dość częste.

Przyczyny niedoborów magnezu
Niedobory magnezu rzadko spowodowane są złą dietą. Jest to pierwiastek tak popularny w przyrodzie, że po prostu czego byśmy nie jedli, trochę magnezu tam się znajdzie i to w zupełności wystarczy. Znacznie większym problemem jest drastycznie wzmożone zapotrzebowanie na magnez lub jego straty spowodowane przez różne czynniki.

Pierwsza kategoria dotyczy osób wykonujących bardzo ciężką pracę fizyczną, w tym sportowców. Magnez działa razem z neuroprzekaźnikami, by możliwe było przekazywanie impulsów do mięśni i jeśli jest go za mało, bo został zużyty, zaczną pojawiać się  skurcze i mięśnie odmówią współpracy.

Straty magnezu spowodowane są przyjmowaniem leków lub bardzo mocno niezrównoważoną dietą, przy której organizm musi usunąć nadmiar innych substancji, a ze względu na zależności chemiczne nie może tego zrobić bez usuwania magnezu. Efektem są jego braki.

Skutki niedoboru
Niedobory magnezu mają różne objawy w zależności od tego, jak bardzo nam tego pierwiastka brakuje i jak długo mierzymy się z tym problemem. W pierwszej kolejności należy zazwyczaj spodziewać się gorszego wygładu włosów, paznokci oraz skóry. Po pewnym czasie zaczynają wypadać włosy oraz mogą rozdwajać się  paznokcie, a jeśli problem trwa dłużej, zaczyna dochodzić do bolesnych skurczy mięśni oraz można się  spodziewać dziwnych objawów typu drżącej powieki. W niektórych przypadkach pojawiają się problemy z koncentracją, niestrawność, przewlekłe biegunki lub zatwardzenia oraz zaburzenia snu i zawroty głowy.

Coraz więcej badań łączy także niedobory magnezu z depresją i podobnymi problemami psychicznymi. Potwierdzono już, że zbyt małe ilości magnezu mogą powodować ospałość, apatię i brak energii, ale nie mamy jeszcze pewności, czy depresja też powinna się znajdować na tej liście. Możemy mieć pewność, że niedobory magnezu wpływają na niektóre przekaźniki nerwowe, których ilość jest nieprawidłowa u pacjentów z depresją i wiemy też, że zbyt mała ilość magnezu także obniża ich poziom, ale czy jest to cały mechanizm prowadzący do rozwoju klinicznej depresji, nie można jeszcze powiedzieć. Niezależnie od tego, na pewno osoba słaba psychicznie może narazić się na dodatkowe ryzyko, jeśli w swojej diecie będzie miała zbyt małe ilości magnezu.